Verhaal: Hoe keuzevrijheid zo belangrijk is geworden voor mij?

Posted by

Catho

7 mei 2026

On 7 mei 2026

Toen ik voor het eerst in aanraking kwam met vrije keuze voor paarden, begon het eigenlijk heel klein. Ik bood mijn paarden twee soorten likstenen aan: de magnesiumliksteen van PaardNatuurlijk en een gewone Himalaya liksteen. Niet veel later ontdekte ik ook de fantastische video’s van Femke Dölle over haar mineralenbuffet. Zij heeft dit concept echt op de kaart gezet, geeft er een super interessante minicursus over, schreef er blogs rond en verkoopt ook handige pakketten!

In verschillende fases van hun leven begonnen sommige van mijn paarden zand te eten. Ondanks dat ze al een goede balancer kregen, voelde ik meteen dat ik verder wilde kijken naar hoe ik hen extra kon ondersteunen want dat was natuurlijk niet de bedoeling!

Dat wilde ik zelf ook proberen dus!

Dus op een dag stond ik daar, met acht emmertjes netjes op een rij. Acht, want rustig beginnen is blijkbaar niet mijn sterkste kant. Maar eerlijk? Op dat moment was het mineralenbuffet voor mij gewoon nog een extra (best zwaar met al die bidonnetjes) taakje op mijn to-do lijst om “goed voor mijn paarden te zorgen”. Ik had net een ontzettend zware periode achter de rug met hen en ik keek op dat moment eerder naar ze als patiënten dan als mijn nieuwsgierige, eigenwijze dieren met hun eigen persoonlijkheid en voorkeuren.

Ik wilde eigenlijk alweer weglopen toen één van mijn pony’s, Eowyn, rustig kwam aangewandeld. En ja… ik was uiteraard toch benieuwd wat hij zou kiezen (en of mijn emmers zouden blijven staan)

Maar wat hij deed raakte me veel meer dan ik had durven denken toen ik aan dat "taakje" begon.

Hij begon uitgebreid aan alle emmertjes te snuffelen. Heel rustig. Heel bedachtzaam. Hij doopte zijn neusje hier en daar in een emmer en leek oprecht te overwegen welke zijn eerste keuze zou worden. Minutenlang stond hij daar te onderzoeken, vergelijken en beslissen.

En ineens stond ik daar met een gigantische glimlach op mijn gezicht te kijken.

Niet veel later kwamen de andere pony’s erbij en deden precies hetzelfde ritueel. Dit was compleet anders dan een paard dat zijn neus optrekt voor een minder lekkere baal hooi, zijn nieuwe eten vakkundig laat liggen of juist je (veel te dure) psyllium kuur uitspuugt.

Hier zag ik iets veel groters gebeuren. Ik zag natuurlijke gedragingen uitvergroot worden. Ik zag nieuwsgierigheid. Ik zag exploratie. Maar vooral… ik zag mijn paarden zelf beslissingen nemen.

En dat werd voor mij echt een enorm aha-moment.

Mijn paarden hebben eigenlijk al hun hele leven veel keuzevrijheid gehad. Ze kunnen kiezen waar ze willen staan, wanneer ze willen eten, of ze willen schuilen of net niet… In vergelijking met veel andere paarden hebben ze niets te klagen! Maar toch voelde dit anders.

Dit ging ook niet alleen over kiezen.

Dit ging over ontdekken. Over onderzoeken. Over hun zoeksysteem dat volledig geactiveerd werd!

Ik ga jullie eerlijk zeggen, ik heb daar echt staan janken als een klein kind bij die emmertjes! Omdat ik plots zag hoe mijn pony’s veranderden in nieuwsgierige kleuters die de wereld wilden onderzoeken en daar ook echt plezier in hadden! Dat ene vinkje op mijn to-do lijst veranderde op een paar minuten tijd ineens in een enorme passie want ik dacht direct:

Meer hiervan, alsjeblieft!